ความทรงจำ ที่เราไม่อาจจะลบมันได้

 ความทรงจำ ที่เราไม่อาจจะลบมันได้ 

ความทรงจำ เป็นสิ่งผ่านเข้ามาในชีวิตของเรา

ความทรงจำ เป็นความสุข ความเศร้าที่เกิดขึ้น

ความทรงจำ เป็นทั้งสิ่งที่อยากจำและไม่อยากจดจำมัน

     

     ความทรงจำ ผมเชื่อว่าเราทุกคนอยากจดจำเพียงแค่ความทรงจำดีๆเท่า และมองข้ามความทรงจำที่มันเลวร้าย เพราะอะไรทำไมเราถึงเป็นอย่างนั้น ความทรงจำที่ดีมันก็เป็นเพียงสิ่งที่เราคิดถึงเรื่องราวที่ผ่านมาแล้วเราก็มีความสุข มีรอยยิ้ม มีเสียงหัวเรา ยิ่งเป็นความทรงจำกับคนที่เรารักหรือชอบเป็นพิเศษ แต่บางครั้งความทรงจำที่เราไม่อยากจดจำมัน มันก็อาจจะเป็นสิ่งที่ผลักดันเราให้เกิดความคิดใหม่ๆ เกิดการเรียนรู้ที่จะยอมรับในสิ่งที่เลวร้ายนั้น เพียงแค่มองและเข้าใจในสิ่งที่เกิดขึ้น แต่สำหรับก็อยากแบ่งปันความทรงจำที่ดีของผม เพื่อเป็นแรงผลักดันตนเองให้ลงจากความเศร้า 

     ก่อนเปิดปีการศึกษา ผมเริ่มด้วยการเข้าเงียบหนึ่งสัปดาห์กับเพื่อนๆในชั้นเรียน พวกเราไปเข้าเงียบที่วัดคาทอลิกที่ลำไทร ผมได้ประสบการณ์การภาวนาและการอยู่กับปัจจุบันให้มากขึ้น หลังจากนั้นสักสองวันผมกับเพื่อนอีกสองคนชวนกันที่จะเดินทางด้วยรถไฟเพื่อไปเที่ยวที่ชะอำ ผมรู้สึกดีใจและตืนเต้นมากเพราะนี้เป็นครั้งแรกที่ผมนั่งรถไฟ รถไฟฟรีด้วยครับ

     พวกเราไปขึ้นรถไฟที่สถานีนครปฐม พวกเราขึ้นรถบ่ายโมง สิ่งที่ปมเจอก็คือ กลุ่มวัยรุ่นที่จะไปเที่ยวทะเลสองกลุ่ม กลุ่มหนึ่งดูเหมือนเด็กมีตัง อีกกลุ่มหนึ่งเหมือนเด็กทั่วไป คือ พอมีตัง ผมและเพื่อนใช้เวลากับการนั่งบนรถประมาณสามชั่วโมง มันทำให้ผมเห็นธรรมชาติข้างรางรถไฟ เห็นยายแก่ๆคนหนึ่งเก็บขวดน้ำขาย ยายเป็นแบบอย่างให้กับผม ยายสุภาพมากเลยครับ  โอ๋ ลืมไปนิดหนึ่งที่ผมบอกว่าเราจะไปชะอำแต่ที่สุดเราตกลงกันใหม่บนรถไฟว่าจะไปหัวหิน ที่สุดเราก็ไปหัวหินผมดีใจมากเลยที่จะไปทะเลที่นั้น เพราะมันเป็นครั้งที่สามที่ผมได้ไปทะเล เมื่อถึงหัวหินเราก็พากันไปหาที่พัก เราเลือกที่พักติดกับทะเล บรรยากาศดีมากครับ ผมมีโอกาสไปเดินทะเลยามเย็นๆ มันช่างสวยงามมาก มามีโอกาสไปเดินถนนโต้รุ่งมันช่างเป็นบรรยากาศที่ดี หลังจากนั้นผมและเพื่อนก็พากันไปหาร้านอาหารและเครื่องดื่ม เพื่อเป็นการผ่อนคลายกับชีวิตที่ผ่านมาก่อนเปิดปีการศึกษา 

      เช้าวันรุ่งขึ้น ผมตื่นตั้งแต่เช้าประมาณตีห้าได้ ผมก็ไปเดินที่ชายหาดผมคิดว่าผมตื่นเช้าแล้ว ยังมีกลุ่มคนอีกมากที่ตื่นแต่เช้ามาดูบรรยากาศยามเช้าๆ ผมรู้สึกขอบคุณพระเจ้าที่ได้ประทานชีวิตใหม่ให้กับผม ขอบคุณเพื่อนๆที่พาผมมาที่นี้ ผมมีชีวิตชีวามากที่เดียว น้ำทะเลตอนเช้าๆมันช่างเย็นและน่าเล่นมาก ผมเดินลงน้ำทะเลมันทำให้ผมรู้สึกถึงธรรมชาติที่แท้จริงและความเป็นสิ่งสร้างของพระที่สร้างขึ้นเพื่อความสมดุลของโลกเรา หลังจากนั้นประมาณบ่ายพวกเราก็เดินทางกลับมานครปฐม และเริ่มชีวิตที่บ้านอบรมอีกครั้ง

       ความทรงจำมันเป็นอะไรทำไมเราถึงเรียกความทรงจำ มันก็เป็นประสบการณ์ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตเรา แต่สิ่งที่มันแตกต่างกันคือ ความทรงจำเป็นประสบการณ์ที่เราอยากเก็บไว้ ไม่อยากจะลืมมัน และผมก็เชื่อว่า เพื่อนๆคงมีความทรงจำสำหรับตนเองอย่างแน่นอน ผมอยากให้เพื่อนเอาความทรงจำเหล่านั้นมาสร้างพลังให้กับตนเอง เพื่อเราจะเติบโตขึ้นด้วยเท้าสองข้างที่แข็งแรง  แต่อีกอย่างหนึ่ง เพื่อนก็เป็นประสบการณ์และความทรงจำที่ดีมากที่สุดสำหรับเรา เพื่อนมันเป็นทั้งความทรงจำ เป็นทั้งปัจจุบัน และยังเป็นพลังที่สำคัญในการก้าวเท้าอีกด้วย เราคงมีเพื่อนที่เราสนิท เพื่อนที่เราไว้ใจ เพื่อนกิน เพื่อนเที่ยว เพื่อนตาย เพื่อนเหล่านี้จะเป็นคนสร้างประสบการณ์จนกลายเป็นความทรงจำที่เราอยากจดจำ เจอกันใหม่นะครับ